Verdwaald

Mariska was naar de hondenschool, en ik zou Han en Ben horizontaliseren. Ik had drinken voor de mannen ingeschonken, en we zaten met z'n drieën aan de eettafel.

"Papa?"
-"Ja kerel?"
"Kun jij dat liedje van Cars ook opzoeken op YouTube?"

Ik moet bekennen; ik ben niet altijd even toeschietelijk als Han mij iets vraagt op dit tijdstip. Maar nu had hij mijn aandacht. Razendsnel probeerde ik me voor de geest te halen welk liedje hij zou kunnen bedoelen. Ik kon me geen kinder-achtige liedjes herinneren.

-"Welk liedje bedoel je, kerel?"
"Dat ene!"

YouTube dus. Samen op zoek naar het liedje. We hadden het vrij snel gevonden: 'Find Yourself' van Brad Paisley. Ik zette het aan, en toen het afgelopen was moest het opnieuw.

-"Waarom vind je dit zo'n mooi liedje?"
"Omdat het zo mooi bij de plaatjes past!"

-"In de film, bedoel je? Want hier zijn geen plaatjes."
(afwezig) "Ja, in de film bedoel ik. Dat vind ik zo mooi."

-"Je hebt gelijk kerel, het is heel mooi. En eigenlijk is het nog veel mooier, want die meneer zingt héél mooie dingen."

Maar Han hoorde mij niet; hij was alweer diep verzonken in het liedje dat gaat over hoe goed het kan zijn om af en toe flink verdwaald te zijn. Maar dat zal ik hem nog wel eens zeggen. (..) Ik denk zelfs wel meer dan eens.