Berichten

Cavia’s


Vanmorgen kochten we cavia’s voor Han en Ben. Een heel gedoe, want er zijn heel veel soorten cavia’s. Ik wist dat niet. We kozen voor kunekune-cavia’s, die schijnen net iets liever te zijn dan andere rassen. Het zal. Voorlopig vind ik dat ze ook wat meer geluid maken dan cavia’s die ik ken. Ze klinken een beetje als varkentjes, zei ik vanmiddag nog. Mariska vond dat wat ver gezocht, maar ze moest er wel om lachen.

Ze heten Pietje (de donkerste cavia) en Pluis (de andere cavia).

Jezus en de schildpad

'Ik ben de weg,' zei Jezus.
-'Ik ben een pad. Maar wel een verhard pad,' antwoordde de schildpad.

Deze uiterst overzichtelijke dialoog zat in mijn hoofd toen ik vanmorgen wakker werd. Het zal rond kwart over acht geweest zijn. De enige verklaring die ik kan vinden is dat mijn hersens er na een week wat aan beginnen te wennen dat ze vakantie hebben. Maar veel zegt het niet; hersens die dit produceren zijn doorgaans niet heel best in het vinden van verklaringen. Ik kijk alvast wel uit naar morgenochtend!

sterke vraag

Han speelt 'veegwagen' met z'n tractor en bezem. Da's best zwaar!

'Papa, toen jij zo oud was als ik nu ben, was je toen ook zo sterk als ik nu ben?'

– 'Och kerel, dat is al zo lang geleden! Dat weet ik niet meer zo goed!'

'Dat kun je toch even nalezen?'

– (..)

 

Han’s verjaardag

Han is zes! Deze foto vertelt het grootste deel van het verhaal van vandaag: koffie, appeltaart, limonade, cake, slagroom en heerlijk weer. En kilo's verse Lego®; laten we dat vooral niet vergeten.

Hoewel…

welkom!

Om 2.00 uur precies is ze geboren. Stom toevallig hebben we de geboorte gezien. Prachtig!

ondermijn(d) gazon

Ben speelt in de tweede afgraving van Vicky. De eerste heeft Mariska dichtgegooid, nadat ze met een duimstok had vastgesteld dat het hol meer dan een meter (!) onder het gazon gegraven was.

fluitketeltjes

De stand: zes kuikens. Beetje een magere oogst, voor nu. De rest van de eieren heb ik op de mestbult gemieterd. Gisteren of misschien zelfs eergisteren al. Het is wat lastig te bepalen, want de lucht zit nog in mijn neus. De meeste eieren ontplofte werkelijk; zo rot. Afijn – deze zes kuikens worden langzaam gaar onder een warmtelamp op de eettafel. Gezellig hoor! Al zijn het soms net jonge fluitketeltjes. Misschien toch de lamp maar wat hoger hangen.