Berichten

collateral pixels

Uyt den niet zoo ouden doosch, omdat ik 'm leuk vind. Aan de randjes van de foto héél kleine stukjes Laggan, Kaelie en Sally; in het voorjaar van 2011 waren ze er nog. Op deze foto zijn ze welliswaar 'collateral pixels', maar het geeft een prachtig tijdsbeeld. Samen thuis, samen uit.

 

!!1!

Papa, als er nou een reuzenboom op een flat valt, hoe hard valt die flat dan?

Nou Ben, een flat valt niet zomaar hoor! Maar als-ie dan valt, dan valt-ie zo hard als een flat waar een reuzenboom op is gevallen!

Je weet het dus niet?

Een flat valt dan héél hard.

Je weet ook niks, jij!

Sinterklaascatalogus

Met plaatsvervangende nervositeit heb ik vanmiddag eens goed bekeken hoe Han en Ben de catalogus van Intertoys opvraten. Kruisjes zetten (die wil ik!) en weer doorstrepen (oh nee, ik heb toch liever die!) en weer opnieuw zetten (weet je, ik doe ze allebei wel!)

Heerlijk!

 

B’s Choice

Ben kiest een Cars-autootje. Of beter: hij kiest het niet. Uiteindelijk is het Lego geworden. Ik heb de geduldigste vrouw ter wereld. En ik snap nu veel beter waarom dat geduld wat op is tegen de tijd dat ik uit mijn werk kom.

 

Drentse Uitmaand

't Is niet een heel bijzondere foto die ik gemaakt heb, maar het is wel aardig dat-ie nu in heel Drenthe op zo ongeveer iedere hoek van de straat te zien is!

dag lieve Sally!

Ze is geboren op 23 september 2005. Gemakkelijk te onthouden, want onze trouwdag. Op 5 december van datzelfde jaar kwam ze bij ons. Ook gemakkelijk te onthouden, want Sinterklaas. We vernoemden haar naar 'Sally O'Briens', de Ierse pub in Zwolle. Da's de plaats waar Mariska en ik besloten dat we meer van elkaar wilden. Ook gemakkelijk te onthouden.

Sally was erg welkom: Mariska was herstellende van haar bijna fataal geworden buitenbaarmoederlijke zwangerschap. Sally nam een groot deel daarvan voor haar rekening. Ze gaf richting: Richting bed uit, richting buiten, richting hondenschool, richting nieuwe vrienden, richting heel succesvolle behendigheidswedstrijden, etc. Om kort te gaan: Richting de zin om door te gaan. Dieren kunnen dat; het zijn soms net mensen.

Begin dit jaar werd Sally ziek. Via goede dagen, minder goede dagen en slechte dagen zijn we gekomen tot nu. Zojuist hebben we Sally laten inslapen.

Ook gemakkelijk te onthouden. Want Sally. De àllerliefste hond van de wereld.

P(r)oo(s)t.

 

biggetjes aan de wandel

Een groot deel van de dag hebben we ons best gedaan voor een varkenswei. Wijs geworden door de ervaringen van de afgelopen weken ook direct maar stroom op de draden. We waren heel tevreden over het resultaat. Maar toen Mariska eind van de middag met de honden ging wandelen wilden ze toch heel graag mee!

wie heeft de grootste?

Het begin al jong, kijken wie de grootste heeft. Hier gaat het om een getekende boot, en dat moet nog maar wat zo blijven. Han Perez de Cuellar: 'Ze zijn even groot. Die van jou is wat langer, en die van mij is wat hoger!' Waarop het papier werd neergelegd, Ben zijn boot iets hoger tekende, en Han die van hem wat langer. Schattig!