de kruk

Vorige week vroeg ik aan mijn moeder hoe oud deze kruk eigenlijk is. "Heel oud!" antwoordde ze. Dat wist ik. Al op foto's van toen ik een heel kleine Bernard was is deze kruk te zien. Veel groten der aarde kennen deze kruk: Ko, Carel, Gerrit, Klaas, etc. Sommigen hebben er zelfs op gezeten! Vooral papa Jan. Op of vanaf deze kruk zijn borrels gedronken, sigaretten gerookt, vakanties gepland, kinderen voor straf naar hun kamer gestuurd, ruzies gemaakt, ruzies bijgelegd, verjaardagen gevierd, uitvaarten geregeld, stevige discussies gevoerd over op welke partij gestemd moest worden, veel oude jaren de deur uitgedaan, is gejankt, gelachen, gejankt van het lachen, etc. Kortom: als deze kruk zou kunnen schrijven zou het mij een boel tijd bespaard hebben.

Ikzelf gebruikte deze kruk vooral om televisie te kijken. Dat deed ik toen nog. Ik legde hem dan op z'n kant, en als ik dan m'n nek tussen de poten schoof en met m'n achterhoofd op de zijkant van de zitting lag, dan kon ik uren televisiekijken. Van 'Tom & Jerry' via 'James Bond' en 'Somekind of Wonderful' naar 'The Name of the Rose'.

Een paar weken geleden vroeg ik mijn moeder -niet voor de eerste keer- of ik die kruk mocht hebben. "Nee, want ik gebruik hem altijd om op te staan als ik de ramen lap!" was -alweer- het antwoord. Ik ben blij dat ze heeft ingezien dat ze hem daarvoor ook bij ons gebruiken kan, want… onlangs heeft ze hem meegenomen. Ik ben er blij mee. Kruk en ik gaan binnenkort samen op stap. Dan pak ik een glas whisky, klim ik op z'n rug, en dan tijdreizen we naar toen. Gezellig!